Dr Edward Bach (1886-1936)

Immunolog, bakteriolog,
twórca podwalin nowoczesnej psychosomatyki.
Okrzyknięty przez współczesnych "Paracelsusem XX wieku",
"drugim Hahnemannem".

 

Życiowym pragnieniem dr. Bacha było opracowania systemu leczenia,
który byłby całkowicie łagodny, przyjazny dla pacjenta, zarazem bezpieczny
i z powodzeniem stosowany, nie tylko przez lekarzy, ale także przez ludzi
nie posiadających specjalistycznej wiedzy medycznej.

Badania dr. Bacha przyczyniły się do powstania i rozwoju "Medycyny Nowej Ery",
w której nie tylko leczy się choroby, usuwając ich fizyczne dolegliwości
ale przede wszystkim sięga do źródła ich powstawania - ludzkiej psychiki.

 

Biografia

2
Edward Bach urodził się w Moseley, niedaleko Birmingham (Anglia)
w rodzinie właściciela fabryki miedzi, jako najstarszy z trojga dzieci.

Od dziecka miał doskonały kontakt z przyrodą.
Był przekonany, że poznanie tajemnic natury możliwe jest tylko poprzez
intuicyjne doświadczenie, a nie intelektualne zrozumienie.

1903 – 1906
Bach, rezygnując z marzeń o profesji duchownego lub lekarza,
podjął pracę w fabryce ojca.
Decyzja ta, podyktowana względami finansowymi, okazała się fiaskiem.
Bardziej niż produkcja interesowała go obserwacja ludzkich zachowań
i charakterów. Zauważył zależność między somatycznymi chorobami
robotników a ich psychicznymi rozterkami.

1906 – 1913
Studia medyczne w Birmingham.
Swoją edukację akademicką, ukończoną z wyróżnieniem i czterema
dyplomami skwitował słowami „będę potrzebował aż 5 lat,
by zapomnieć czego się nauczyłem”.

Po ukończeniu studiów rozpoczął praktykę medyczną.
Następnie objął posadę bakteriologa szpitalnego w University College Hospital
w Londynie.
Odkrył zależność chorób chronicznych od występowania bakterii w jelitach.
Wyodrębnił 8 grup bakteryjnych, które stał się podstawą
do produkcji szczepionek z flory przewodu pokarmowego.

W tym czasie zaobserwował również jak samopoczucie pacjentów
wpływa na przebieg ich choroby; pozytywne nastawienie, entuzjazm,
radość i nadzieja przyspieszały powrót do zdrowia, u pacjentów
o słabym charakterze, zrezygnowanych, bez chęci do życia
proces zdrowienia trwał znacznie dłużej.

1917
Kryzys zdrowotny.
Nadmiar obowiązków, przepracowanie i brak odpoczynku
doprowadziły Bacha do choroby.
Krwotok wewnętrzny, operacja i prognoza – 3 miesiące życia.
Olbrzymia wola życia, pragnienie ukończenia pracy pozwoliły mu
przezwyciężyć kryzys.

1918 – 1922
Po powrocie do zdrowia, Bach podejmuje pracę w Londyn Homeopathic Hospital
na stanowisku bakteriologa i patologa.
Zapoznaje się wówczas z pracami i podstawami filozofii twórcy homeopatii,
niemieckiego lekarza Samuela Hahnemanna.
Kontynuuje swoje prace nad szczepionkami bakteryjnymi.
W efekcie odkrywa 7 bakteryjnych nosod homeopatycznych.

1920 – 1928/30
Bach otwiera praktykę i własne laboratorium w Londynie.
Nadal prowadzi prace badawcze, koncentrując się na poszukiwaniu
leku „świeżego, czystego, nieskażonego” pozyskiwanego
ze „zdrowej” natury - roślin, ziół, mchów zamiast z bakterii – produktu choroby. 
Efektem badań jest m.inn. odkrycie zależność pomiędzy nosodami
a  typem osobowości leczonego pacjenta.
Liczne wykłady, odczyty, publikacje przynoszą mu ogromną popularność -
Bacha okrzyknięto „drugim Hahnemannem”.

1930 – 1933
Zamknięcie praktyki w Londynie, wyjazd do Walii. 
Bach porzuca dotychczasowe formy terapii medycyny akademickiej,
poświęcając się całkowicie badaniom i poszukiwaniom leczniczych roślin.

Ukazuje się pierwsze wydanie książeczki Heal Thyself  (Ulecz samego siebie). Odkrytych zostaje pierwszych 19 leków oraz sposób ich pozyskiwania -
metoda słoneczna. Informacje o lekach jak i sposobie ich stosowania
dr Bach zawiera w kolejnej publikacji - The Twelve Healers and
other Remedies
  (Dwanaście podstawowych i innych leków).

Z dużą skutecznością stosuje ekstrakty do leczenia swoich pacjentów.
Pomimo efektywności metody, badania i odkrycia Bacha nie zyskują
akceptacji w środowisku akademickim.

Nie znajdując poparcia wśród osób własnej profesji,
Bach rozpoczyna współpracę z homeopatami, haelerami
i osobami spoza medycyny konwencjonalnej.
Stało się to powodem konfliktu ze środowiskiem medycznym,
który nieomal nie doprowadził do skreślenia dr. Bacha z listy praktyków.
Wobec stanowczej postawy Bacha, który podtrzymał swoje poglądy,
zamysł ten nie doszedł do skutku.

1934 – 1935
W Thames Halley, w okolicy Wallingford, dr Bach kupuje domek
o nazwie Mount Vernon. Kontynuuje tu swoje prace badawcze.
Odkrywa kolejne 19 leków, głównie z kwiatów kwitnących drzew.
Opracowuje także nowy sposób pozyskiwania ekstraktów - metodę termiczną.   

1936
Ukazuje się ostateczna wersja książeczki Bacha The Twelve Healers
and Other Remedies
. Jest to kompendium wiedzy o 38 ekstraktach.
Tym samym praca badawcza życia dr. Bacha zostaje ukończona.

27. października 1936
Edward Bach umiera podczas snu na atak serca.

 

 

Opracowano na podstawie:
I. Pietkiewicz,  Medycyna Nowej Ery,
A. J. Mirońscy, Terapia Trzeciego Tysiąclecia
Informacje z internetu

 

 

 

URLOP!!!

 

URLOP !!!
15.12.- 05.01.2018 
Zobacz szczegóły  

                                                

WYPRZEDAŻ!!!


ESENCJE UŻYWANE

WYPRZEDAŻ!!!
        Zobacz szczegóły          

 

ZAPISY!!!

     

KONCENTRATY
ZAPISY!!!
26.02. - 01.03.2018
     Zobacz szczegóły          

Quantec - NOWOŚĆ!!!

Video

Poradnik

"Esencje Matki Ziemi"
Esencje Nowej Generacji